Belki sosyal medya üzerinden haberi olanlar vardır, ben ikinci kez anne oldum hamdolsun. Abimiz gibi Salih de bir süre yoğun bakımda kaldı. Tabi onun gibi iki ay değil, 15 gün.. Şimdi geçtiği için şükrediyorum ama o günler gerçekten benim için çok zordu. İnsanın doğurduğu çocuğuna 15 gün elini sürememesi, hergün sadece iki dk gördükten sonra yüzünü unutması iç sızlatan birşey. Yoğun bakımın kapısında beraber beklediğimiz ailelere bakınca kendi halimden şikayet etmeye utanır oldum. Beterin beteri var.. Allah hastane köşelerinde derman arayanların yardımcısı olsun.

Şimdi Salih üç aylık, şükürler olsun sağlığı iyi durumda.

Her zaman ikinci çocuğun daha kolay büyüdüğünü söyler dururlardı, doğruymuş. Öncelikle sizi nelerin beklediğini bildiğiniz için sizi zorlayan her durumda şaşkına dönmüyorsunuz. İlk çocuk bir anda özgür hayatınıza engel olunca hafif bir şaşkınlık oluyor. Yasir için 8 ay boyunca sütü sağarak verdiğimi düşünürsek, özgürlüğümün nasıl engellendiği biraz olsun anlaşılır. Süt sağma üç saatte bir yaptığım bir saat süren bir işti, iki saatte bir de yarım saat süren besleme işim vardı. Aralarda alt açmalar, uyutma çalışmaları ve şanslıysam yemek yeme.. Huf, yazarken yoruldum.

Yasir’de hep sütü sağmaya odaklandığım için onun her ağlamasını kendime engel olarak algılıyordum. Aslında fedakarlık yapıyordum ama istediğim hep sağabilmek için kendime zaman ayırabilmekti. Bu düşünce sağma işi sona erdiğinde de devam etti farkında olmadan. Çocuk bana engel oluyor düşüncesi aslında kolay olan işleri bile zorlaştırıyor, insan hiçbir şeyden zevk alamaz hale geliyor.

Bu sefer bu düşünce yapısından uzaklaşmaya çalışıyorum. Ne zaman ki işlerin arasında çocuk bakmak yerine, çocuk bakmanın arasında işlere vakit ayırmaya odaklandım, o zaman huzur buldum. Yeni bebekli insanların en az üç yıl kendilerine belki hiç zaman ayıramayacaklarını kabullenmesi gerekiyor. Tabi ki öyle olmuyor ama beklenti içinde olmamak sonradan önümüze çıkan güzelliklere daha fazla kıymet vermemize sebep oluyor. Ama insan hep kendi özel zamanının beklentisi içinde olunca, aralarda hediye gelen minik zamanlar bile gözüne az görünüyor, mutlu olamıyor.

Bir anne önce bencil düşünce yapısından kurtulmalı. Bugün dışarı çıkamadım, iki dk oturamadım, bana hiç rahat vermedi demek yerine empati yapmalı; çocuğum rahat edemedi, bugün bir sıkıntısı vardı demeli.

Bu durumda babalara da çok iş düşüyor. Kendini çocuklara dayan eşine merhametle yaklaşıp yardım talebinde bulunan bir baba, huzurlu bir anne demek. Çocuk işi annenin görevi deyip kenara çekilmek, anneyi çocuklarına karşı sabırsız ve hırçın yapıyor.

Bu yazı kendi açımdan bir özeleştiri yazısı aslında. Kendimde bu farkındalığı canlı tutmak istiyorum. Bu sefer anneliğin ve bebeğin en güzel zamanlarının tadını çıkarmaya odaklanmak istiyorum. Uykusuz gecelere, az gelen süte, eve tıkılıp kalmaya ah vah edip güzel anları kaçırmak istemiyorum. Çünkü günler çok hızlı akıp geçiyor, anne olmak çok büyük bir nimet ve ben şikayet edip şükürsüz olmaktan korkuyorum.

Belki sosyal medya üzerinden haberi olanlar vardır, ben ikinci kez anne oldum hamdolsun. Abimiz gibi Salih de bir süre yoğun bakımda kaldı. Tabi onun gibi iki ay değil, 15 gün.. Şimdi geçtiği için şükrediyorum ama o günler gerçekten benim için çok zordu. İnsanın doğurduğu çocuğuna 15 gün elini sürememesi, hergün sadece iki dk gördükten sonra yüzünü unutması iç sızlatan birşey. Yoğun bakımın kapısında beraber beklediğimiz ailelere bakınca kendi halimden şikayet etmeye utanır oldum. Beterin beteri var.. Allah hastane köşelerinde derman arayanların yardımcısı olsun.

Şimdi Salih üç aylık, şükürler olsun sağlığı iyi durumda.

Her zaman ikinci çocuğun daha kolay büyüdüğünü söyler dururlardı, doğruymuş. Öncelikle sizi nelerin beklediğini bildiğiniz için sizi zorlayan her durumda şaşkına dönmüyorsunuz. İlk çocuk bir anda özgür hayatınıza engel olunca hafif bir şaşkınlık oluyor. Yasir için 8 ay boyunca sütü sağarak verdiğimi düşünürsek, özgürlüğümün nasıl engellendiği biraz olsun anlaşılır. Süt sağma üç saatte bir yaptığım bir saat süren bir işti, iki saatte bir de yarım saat süren besleme işim vardı. Aralarda alt açmalar, uyutma çalışmaları ve şanslıysam yemek yeme.. Huf, yazarken yoruldum.

Yasir’de hep sütü sağmaya odaklandığım için onun her ağlamasını kendime engel olarak algılıyordum. Aslında fedakarlık yapıyordum ama istediğim hep sağabilmek için kendime zaman ayırabilmekti. Bu düşünce sağma işi sona erdiğinde de devam etti farkında olmadan. Çocuk bana engel oluyor düşüncesi aslında kolay olan işleri bile zorlaştırıyor, insan hiçbir şeyden zevk alamaz hale geliyor.

Bu sefer bu düşünce yapısından uzaklaşmaya çalışıyorum. Ne zaman ki işlerin arasında çocuk bakmak yerine, çocuk bakmanın arasında işlere vakit ayırmaya odaklandım, o zaman huzur buldum. Yeni bebekli insanların en az üç yıl kendilerine belki hiç zaman ayıramayacaklarını kabullenmesi gerekiyor. Tabi ki öyle olmuyor ama beklenti içinde olmamak sonradan önümüze çıkan güzelliklere daha fazla kıymet vermemize sebep oluyor. Ama insan hep kendi özel zamanının beklentisi içinde olunca, aralarda hediye gelen minik zamanlar bile gözüne az görünüyor, mutlu olamıyor.

Bir anne önce bencil düşünce yapısından kurtulmalı. Bugün dışarı çıkamadım, iki dk oturamadım, bana hiç rahat vermedi demek yerine empati yapmalı; çocuğum rahat edemedi, bugün bir sıkıntısı vardı demeli.

Bu durumda babalara da çok iş düşüyor. Kendini çocuklara dayan eşine merhametle yaklaşıp yardım talebinde bulunan bir baba, huzurlu bir anne demek. Çocuk işi annenin görevi deyip kenara çekilmek, anneyi çocuklarına karşı sabırsız ve hırçın yapıyor.

Bu yazı kendi açımdan bir özeleştiri yazısı aslında. Kendimde bu farkındalığı canlı tutmak istiyorum. Bu sefer anneliğin ve bebeğin en güzel zamanlarının tadını çıkarmaya odaklanmak istiyorum. Uykusuz gecelere, az gelen süte, eve tıkılıp kalmaya ah vah edip güzel anları kaçırmak istemiyorum. Çünkü günler çok hızlı akıp geçiyor, anne olmak çok büyük bir nimet ve ben şikayet edip şükürsüz olmaktan korkuyorum.

2013 Kasım ayında doğumuma bir ay kalmışken ailem ve arkadaşlarım bana sürpriz bir baby shower (bebek geliyor partisi) yaptılar. Bazı hareketlerinden bir sürpriz hazırlığı içinde olduklarını az çok tahmin etmiştim ama sormaya da çekiniyordum. Ya bir de parti yoksa? O gün Merve, arkadaşına bir pastayı yapmayı göstereceğini söyledi ve sonrasında da çay içeriz diye beni de çağırdı. Annemin garip bir şekilde beni sürekli oyalamasından şüpheleniyorum ama Merveyle telefonda konuşunca bütün şüphelerim son buluyordu çünkü o istersen gel modundaydı.. Sonunda kapıya geldik, bir de bakarım ki kapıda Yasir’in resmi var. Kapı açıldı ve sürprizzz çığlıklarıyla ben göz yaşlarına boğuldum. Süper bir gizlilik içinde annem en sevdiklerimi çağırmış. Gizli gizli telefonumdan arkadaşlarımın numaraları alınmış, herkes ayarlanmış. Günler önce babamla beraber eminönüne gidip süsler almışlar. Bir gün öncesi Merve’ye gidip beraber evi süslemişler. Ben de bir kaç gün önce onlardan habersiz eminönüne gidip şunlardan alsak mı diye, onların zaten almış olduğu süsleri gösteriyordum.

Konsept rengi alışılmışın dışında bir renk olarak sarı-griydi. Daha önceki konuşlarımızda Merve’ye hastane süslemeleri için bu renkleri beğendiğimi söylemiştim, unutmamış.

Gelen herkesin birşeyler yapıp getirdiği muhteşem soframız..

Tatlı büfesi..

Nefis limonata..

Emel’in yaptığı leziz acıbademler..

Hatice’nin limonlu cheesecakei..

Merve’nin şeker hamurlu fırfırlı pastası..

Macaronlar, ceviz kurabiye ve trufflar..

Olmazsa olmaz, tuzlu minikler..

Annemin pinterest keşiflerinden biri, çikolata ve sakızlı bonbonlar..

Arkadaşlarımın çocuklarının fotoğrafları ve kardeş için mesajları..

ve bir de buraya ekleyemediğim güzel arkadaşlarımın gülen yüzleri vardı o gün bana eşlik eden..
Bu tarz adetleri batı icadı diye eleştirenler olabilir ama o gün ben öyle bir pozitif enerjiyle döndüm ki eve, gerçekten lohusalık bana vız gelir dedim. Canım arkadaşlarımın o gün bana aldıkları şahane hediyeler hep elimin altında, kullandıkça onları ve bu güzel günü anıyorum. Allah hepsinden razı olsun, beni çok mutlu ettiler. Ayrıca o gün fotoğraflarımızı çeken arkadaşım Elif’e de çok teşekkürler. Bu yazıyı güzelleştiren fotolar onun elinden.
Başta annem, babam, Merve ve Hilal teyzem olmak üzere, o gün gelip benim yanımda olan bütün arkadaşlarıma çok çok teşekkürler, iyiki varsınız..

Hepinizin bildiği üzere, sitedeki tariflerin bir çoğu anneme ait. Ben yeni tarifler deneme riskini her zaman alamıyorum, genelde menülerimi hep yapageldiğim tariflerden oluşturmaya çalışıyorum. Ama annem, her hafta mutlaka yeni bir tarif dener, araştırır.. Son zamanlarda ben maalesef her denediği tarifi fotoğraflama/tatma imkanına sahip olamıyorum. Dolayısıyla bir çok tarif hemen kaydedilmediği için unutuluyor. O yüzden annem de kendine tariflerini ekleyebileceği, yorumlarınıza cevap verebileceği bir blog açtı. Adresi mutfakkolik.net

Ziyaretlerinizi bekliyoruz..

Herkese mutlu bir bayram diliyorum.
Esen kalın…

Herkese mutlu bir bayram diliyorum.
Esen kalın…

Geçtiğimiz haftasonu, hamile olan bir arkadaşım için bizim evde sürpriz bir baby shower partisi hazırladık. Sürpriz sadece anneye değil, gelen bütün arkadaşlarımızaydı. Her gelenin şaşkınlıkla kapıdan girişini izlemek harikaydı.

Böyle bir süpriz hazırlamak aklımıza gelince, Merve ve Hatice’yle önce neler yapabileceğimizi kararlaştırdık. Anneye ve gelenlere ufak hediyeler, bebek bezi pastası, şeker hamurundan pasta vs..
Anne için; çeşit çeşit şeker ve lokumları, değişik reçelleri minik kavanozlara doldurdu Hatice. Hepsinin kapaklarını, konseptimize uygun olarak siyah kumaşla kaplayıp, fuşya kurdale ile fiyonk yaptık. Çerezleri de minik siyah karton kutulara doldurduk. Hazırladığımız sepete ayrıca, bebek için bir body, buzdolabı mıknatısları koyup süsledik.
Merve bebek bezinden pasta hazırladı. (nasıl yapıldığını hobiriks’te bulabilirsiniz.)

Misafirler için de, yine minik kavanozlara tahin ve pekmez koyup süsledi Hatice..

Menü olarak da; ıspanaklı makarna, soya soslu tavuk, ayvalı kereviz, yeşil salata, yoğurtlu kabak salatası ve falafel vardı.

Tatlı bölümünde ise; yakında tarifini vereceğim mısır gevrekli nişastalı kurabiye, merve’nin yaptığı pembe makaronlar ve truff, ayrıca neslihan – merve ortak yapımı şeker hamurlu pasta vardı.

Süslemeler ve masanın genel görüntüsü:

Sipariş vermek için www.hobiriks.com adresinden ayrıntılı bilgi alabilirsiniz.